Patryk Szoła - Pamięć zawsze pozostanie - News

Księga Kondolencyjna

Nawigacja
· Strona główna
· Pomoc
· Patryk
· Dokumenty
· Forum
· Kontakt
· Szukaj
· Polityka prywatności
Logowanie
Nazwa użytkownika

Hasło



Nie masz jeszcze konta?
Zarejestruj się

Nie możesz się zalogować?
Poproś o nowe hasło
Aktualnie online
· Gości online: 1
· Użytkowników online: 0

· Łącznie użytkowników: 264
· Najnowszy użytkownik: Gaia1956
· Wizyt na stronie: 707,235




03.06.2017
Syneczku mój kochany ,siedem lat temu jeszcze byłaś tu razem z nami....kilka godzin później świat stanął w miejscu...Odszedłeś..pozostawiając po sobie ból ,pustkę i strach... Teraz pozostało tu tylko Echo...w tle Twój śmiech,Twoja twarz patrząca w moja stron,Twoje ciepłe dłonie otulające moją szyję...Brakuje mi Ciebie bardzo... Drogi Paciu Czy nie słyszysz mego wołania czy nie widzisz moich łez To serce me boli bo Tyle cierpienia jest Zgasła już świeca ogarek się tli zwątpienie Zostaje nadzieja śpij.... Kocham Cię synku i bardzo tęsknię
25 Lat
Dziś wielki dzień, gdybyś żył obchodziłbyś swoje 25 urodziny... Dokładnie dwadzieścia pięć lat temu, w sobotnie późne popołudnie przyszedłeś na świat... jako zdrowe dziesięciopunktowe dzieciątko. Byłeś największym darem jaki mogłam dostać od losu, cieszyłam się każdą spędzoną z Tobą chwilą. Razem uczyliśmy się chodzić ,mówić, biegać czy też jeździć na rowerze, byłeś zdolny i niczego nie musiałam Ciebie uczyć zbyt długo... przez lata, uczyliśmy się siebie nawzajem. Jak skończyłeś trzy latka, musiałam co dnia czytać Ci do poduszki ciągle te samą książkę... po dziś dzień wspominam drewnianego chłopca Pinokia, bo to o tej bajce mowa kochałeś tę bajkę jak żadną inną… Tak wiele było chwil które spędzaliśmy razem jednak tych najważniejszych nie doczekałam… nie denerwowałam się przed Twoja maturą, bo nie dane Ci było jej zdawać, nie poszedłeś na wymarzone studia. Przyszedłeś na ten świat na bardzo krótko, na tak krótko, że nawet nie zdążyłam się Tobą nacieszyć. Niebo zabrało Cię zbyt wcześnie, tak wiele przecież było przed nami, tak wiele chciałam jeszcze chciałam……………………………………………… Dziś "wielki" dzień, Wielki w smutek, który od prawie siedmiu lat gości w moim sercu… Tęsknię za Tobą syneczku…
Zbliża się kolejna rocznica...
Właśnie  jutro,minie kolejny rok bez  Ciebie...  szósty pusty rok, przepełniomy bólem i wiedzieelką tesknotą. Staram się jak tylko mogę, myśleć pozytywnie, niestety, nie  zawsze  mi to  wychodzi... Żal do  Boga  nie  mija, czasami jestem tak bardzo na niego zła..Zabrał  mi to co dla  mnie  było najważniejsze... moje jedyne dziecko...

Kolejny rok pelen bólu i łez...
**********************
*  *  *
Poczeka na ziemi, TY w niebie
Nie wiem  jak długo ma droga do Ciebie
Wiem, że umierać  nie  będę się bała
po kolorowej tęczy przybędę...
wiem, że  tam będziesz...

Poznamy się szybko bez  słowa
to co los nam odebrał
zaczniemy od nowa.
Ty, który rządzisz światem
spraw tylko Tyle,
aby ta wieczność moja
była dla niego chwilą...
Kocham Cię Skarbie
Urodziny
Jutro,a dokładnie za kilka godzin, będą Twoje urodziny...
Pamiętam ten dzień badzo dokładnie...każdy jego szczegół,każdą minutę...
Był to mój najszczęśliwszy dzień.
Chcialabym móc myśleć o tym jakby tu ugościć Twoich przyjaciół...ale tak nie mogę, nie mogę bo nie ma Cie tu z nami , to jest najboleśniejsze,To jest takie bolesne,niesprawiedliwe...
Gdybyś tu był,jutro konczyłbyś 24 lata,może byłbyś czyimś mężem,kochanym ojcem,studentem? Wiem jedno,byłbyś szczęśliwym człowiekiem ...Bo jak nikt inny zasługiwałeś na to szczęście.Dzień Twoich narodzin był cudem...Pytam tylko dlaczego ten cud ktoś mi odebrał...DLACZEGO
...pamięć ...niepamięć
Za rogiem listopad, Twoje wielkie święto
Zlecą się znajomi co Cię rok nie widzieli
chcieli przecież przyjść
(...drogi zapomieli?)
każdy z nich przyniesie
do tortu po świeczce
- szkoda, że muzyka
nie zagra im jeszcze
widzisz synku to niepamięć
zmusza ludzi do... pamięci
Wszystko co wielkie
zawsze ich przecież kręci
Twojego święta także
nie odpuszczą sobie
na pewno (znajdź drogę)
i zatańczą na Twoim grobie
Bo to chyba tak jest (moje Ty kochanie),
że kiedy się już za żelazną bramą stanie
zwija się pamięć w zwój niepamięci
i dalej w nieświadomości życie się króci..
Wygenerowano w sekund: 0.01
© 2010-2017 www.patrykszola.pl
Theme by piotrek1608